دل شوره...

احمقانه ترین تصمیم یعنی همین که توی این ماه بیام کاشان. اردی برزخ، کاشان، خاطرات و... میام نه برای دیدن تو . میام نه برای یادآوری، که چیزی فراموش نشده که بخوام به یادش بیارم. میام واسه تنفس توی اون شهر با طعم بغض و کمی پشیمونی. همین دقیقه ها به یاد همه چیز میفتم. مرور میکنم همه چیز رو. لحظه لحظه ی این ده سال رو...

خسته ام خیلی خسته. به حدی خسته که دیگه حتی با کسی حاضر به درد و دل نیستم...