نفس عمیق

تمام مسیر پیچ میخوری تو تنهایی و غرق میشی تو فکرای پریشونت. گاهی با سرانگشت گز میکنی دیوارهای کوچه رو و گاهی هم دست به سینه راه میری و تلو تلو میخوری. میشینی کف مترو. خیره به رو به رو و گهگاه هم بیرون میبینی که اشتباهی نری جای دیگه. اما مگه جای دیگه ای هم هست؟!

سرت بالا بگیر این بار هم میگذره مث همیشه هرچند که هربار سخت تر از گذشته ایام میگذره ...