در تمام طول این سفر اگر
طول و عرض صفر را
طی نکرده ام
در عبور از این مسیر دور
از الف اگر گذشته ام
از اگر اگر به یا رسیده ام
از کجا به ناکجا...
یا اگر به وهم بودنم
احتمال داده ام
باز هم دویده ام
آنچنان که زندگی مرا
در هوای تو
نفس نفس
حدس می زند
هر چه می دوم
با گمان رد گام های تو
گم نمی شوم
راستی
در میان این همه اگر
تو چقدر بایدی!

"ببین اگه بودی هیچکدوم از این اتفاقا نمیافتاد" این جمله سلیمانی هی میخونم و هی یادت میافتم. واقعا این حرف واقعیه! فکر میکردم توی این عذاب دست کم خودم و خودم اما این جمله و حرفهایی که به گوشم رسیده...

نمیدونم شاید حق با همون دوست قدیمی باشه که میگفت خودت نذار جای نویسنده و پیامها رو به خودت ربط نده...

ی وقتایی آدم واقعا منظوری پشت حرفاش و کاراش نیست ولی خب طرف مقابل تا منظور پیدا نکنه آروم نمیگیره. آزار داریم همگی. ی مشت انسان مشکوک به عالم و آدم دور هم جمع شدیم ...

+ خوشحالم میری سرکار میدونی چرا؟

- چرا؟

+ دیگه زیاد وقت نمیکنی نق نق کنی

-

دلتنگم و با هیچکسم میل سخن نیستکس در همه آفاق به دلتنگی من نیستگلگشت چمن با دل آسوده توان کردآزرده دلان را سر گلگشت چمن نیستاز آتش سودای تو و خار جفایتآن کیست که با داغ نو و ، ریش کهن نیستبسیار ستمکارادامه مطلب

با سقوط دستای مادر تنم چیزی فرو ریختهجرتت اوج صداموبر فراز شاخه آویختای زلال سبز جاریجای خوب غسل تعمیدبی تو باید مرد و پژمردزیر خاک باغچه پوسیدفصلی که من با تو ماشدفصل سبز خواهش برگفصلی که ما بی تو منادامه مطلب

خسته ای، خسته. از حرفها و کنایه ها و اشاره ها. از آنها که صریحند و از آنها که حرفهاشان را لای زرورق می پیچند. خسته ای. از روزمرگی، از باهار، از پاییز، از کار، از بیکاری. از آدمها که روابطشان با تو بر ادامه مطلب

حالم نه خوبه و نه بد. سردرگمم. خستهام حتی وقتی بیدار میشم. نیاز به ی سفر دارم. ی سفر از جنس رها شدن. شاید ی سفر با ی دوست. فک میکنم چیزی که بهش نیاز دارم همین باشه. خدارو چه دیدی شاید محقق شد...

آهنگ 10:10 رستاک یکی از همون آهنگ لعنتیاست که باید بگم اوصیکم به شنیدنش ...

*چقدر دوست دارم غم حالتو*

وقتی نه دوست داشته میشی و نه دوست داری چه دلیلی دیگه واسه زندگی کردن باقی میمونه؟ چرا باید اکسیژن حروم کنی؟ شاید خیلی ها هزار دلیل بیارن اما از نظر من همه اون دلایل کشکن. وقتی دوست داشتن رخت بست و رفت باید تعجیل کرد واسه مردن. حالا هی هر روز از خواب بیدارشو و لبخند به بقیه تحویل بده. والله که پوچه این زیستن...

" تهوع آوره وقتی فکر میکنن هستی و توجه میکنی به خاطر نیاز. باید از خودت ناامید بشی که چه درد دلی کردی که طرف همچین دیدتت. شاید بهتر باشه توی روابط خفه خون گرفت و همه آنچه که هستیم نگیم و نریزیم روی ادامه مطلب

و اردیبرزخ نرم نرمک در حال آمدنه و من منتظر جولان دادن این ماهم. این بار سرم بالا میگیرم و تا پای جان در برابر ضرباتش میایستم. هر قدر سهمگین هرقدر تلخ هر قدر ...

تو عاشق نبودی که درد دل عاشقا رو بفهمیتو بارون نموندی که دلگیریه این هوارو بفهمیتو گریه نکردی برای کسی تا بدونی چی میگمدلت تنگ نبوده میخندی تا از حس دلتنگی میگم♫ ♫ ♫ ♫ ♫ ♫ تو تنها نموندی که حال دل بیقادامه مطلب

بالاخره سحر تونستم بلندشم و روزه بگیرم. حجمی از حوادث و خاطرات بر سرم آوار شده. کاری نمیشه کرد جز خموشی. به قول آقامون حافظ بر همانیم که بودیم و همان خواهد بود ... نمیخوام بیشتر از این شخم بزنم ذهنم و درموردش بنویسم و این بار ته کلامم نقطه میذارم به جای سه نقطه همیشگی.

بطور کاملا عجیب و غیرقابل باور همه چیز خوبه. به زنده بودنم مشکوکم:دی. دور از هیاهو دارم به جلو میرم. زمان به کندی میگذره ولی داره خوب میگذره. باید یادم بمونه و بابت هر لحظهاش بگم خدایا شکرت. همیشه که نمیشه به جون خدا نق زد یوقتای این مدلی هم مث بچه آدم باید گفت شکر شکر شکر...